باشگاه نویسندگان (شماره سوم، دی و بهمن 91)
شال صورتي، مانتوي کوتاه سورمه‌اي، شلوار جين آبي، کتوني
آديداس سفيد و سه خطش، همه‌ي جزئيات رو يادم مياد. اين که از کنار هم رد
شديم چون نشوني به همديگه نداده بوديم. حتي عکسي از همديگه هم نديده بوديم. اما
اينها چه فايده‌اي داره؟ خيلي وقته خاطرات فقط آزارم ميده. خيلي
وقته فقط داره روحم رو مي‌خوره. اصلا اون ملاقات اشتباه بود. اي‌کاش هيچ
وقت توي اون سايت باهم آشنا نمي‌شديم. اي‌کاش هيچ وقت براش درد و
دل نمي‌کردم. اي‌کاش هويتم رو مخفي نگه مي‌داشتم.
اي‌کاش... .
حرفم رو قطع کرد و يک جمله گفت. جمله‌اي که
لازم بود يکي زودتر از اينها به من بگه.
«تو به اولين تجربه نياز داشتي حتي اگر شکست مي‌خوردي».
سارا
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر